ik voel me eenzaam

gelukkig heb ik lisa

wat moet ik er anders mee

Kramp?

chill haar

pony'tje

Noorwegen

spelletje

Maartje zestien

kuz

stekel

De dag dat ik mijn perfecte roze broek kapotmaakte

zweepslag @ Ardennen

Mijn gescheurde paarse broek

I lilalove Lisa

?

Mientju

Tijgerz

Zomer

Spreekt voor zich

haha

toen we twaalf waren

Broer

zakdoekje, duizend kopjes thee, honderd kopjes soep, wollen dekens, wateroogjes, keelpastilles, gossipgirl, zakdoekje, asprientjes, wel veel liefde

Ik ben ziek.
En het is weekend.

:(

groetje aan je ma

Ik weet het niet meer. Ik weet niet wat we nou met die economische crisis aanmoeten, ik weet niet hoe we in godsnaam wereldvrede moeten krijgen of hoe ik dat schone drinkwater van hier naar de kindjes in Afrika moeten krijgen. Ik weet niet wat ik later wil worden. Ik weet niet welke datum het morgen is. Ik weet niet eens wat ik morgen aanmoet. Maar ik ben wel blij dat Engelse wetenschappers erachter zijn gekomen dat de wereld niet in 2012 vergaat, maar pas in 2215 ofzo. Dat geeft de mensheid nog wat tijd om alles wat we hebben verwoest weer op te bouwen, nog 1/5 eeuw. Al was er maar iemand die wist hóe..

Ik word altijd blij van Mino die me elke keer als hij me ziet me met een zoen op mijn wang verwelkomt en me dan met zijn kamelenogen aankijkt en dan weet ik dat het wel goedkomt allemaal. En ook van Maartje als ze krakend op haar pianokrukje zegt: 'We doen het nog één keer en dan moet ik naar huis en dan luister je het thuis nog een keer af en als het dan nog goed is doen we het morgen nog een keer ok?' En ook van Daan die als een trots pauwtje op z'n doc.martens loopt. En ook van koffiedrinken. En van muntthee met Anne Punt. En van zo nu en dan een schaar in mijn haardos. Maar misschien nog wel het meest van verassingsaanvallen met kusjes van Frank.

En zo zie je maar weer dat het de kleine dingen zijn die het doen.

Het slaat nergens op. Ik ben al twee weken 's ochtends zo ziek als een hond maar als ik mezelf dan stukje voor stukje bij elkaar raap gaat het ineens prima. Zo prima dat ik 'maar gewoon' naar school ga, omdat ik daar verantwoordelijkheden af heb te leggen maar wel bijna al mijn lessen uitvallen. Terwijl, eigenlijk, een weekje niet naar school gaan me prima beviel. Het was een van de beste weken van dit jaar, om precies te zijn. Het feit dat we morgen naar de hoofdstad op en neer reizen en daar blijven verlicht het wel allemaal een beetje.

Goed daarom dus, en omdat ik morgen daar bij mijn schatje ga eten en omdat brenda en ik zaterdag samen lekker toch backstage gaan, hoop ik dat morgen weer als een hoentje ben. Alstublieft.

maar ik ben wel gelukkig

killershotje hormoon

sommige mensen hebben een dom hoofd, zij moeten weg

ik moet van meer dingen afvallen

en het is niet leuk dat mijn jas mijn vriendinnen beter staat dan mijzelf

voor wie wil

liefduuuuuuuhhhhh

Ik wil helemaal geen cribs zien. Ik wil niet 7 uur opstaan. Ik wil geen examenstof ik mijn strot geduwd alsof we er klaar voor zijn. Ik wil niet meer dronken smsen. En ik wil dus geen hormonenshot. Ik wil een poes.

Wat op dit moment speelt is een of andere bizarre ziekte die house wel oplost, M&O, 20 year old lovers, dat ik een nieuwe ihoud voor mijn kledingkast wil en the kooks.

En Estelle is nu 16 dus we kunnen met z'n allen verder met volwassen worden. Over een tijdje weten we allemaal wie we zijn en wat we willen worden. Maar we blijven samen, want friendship never ends at all.

Deze week is het feest in Lisse.
Een week van feest.
De feestweek.

Dit betekent dat we schreeuwen, juichen, dansen, drinken, draaien en geld over de balk smijten alsof het niets is. We praten over vorige jaren en muntjes en misselijkheid en over dat ... en ... .... hebben gedaan. We doen alsof we verbaast zijn dat anderen ook rondlopen in Lisse en of we elkaar jaren niet gezien hebben en bij degenen die we jaren niet gezien hebben, doen we net alsof we ze heel goed kennen. Want ons kent ons, in de feestweek. We hebben de eigenaardige gewoonte te vergeten om te eten, te slapen, het fioretti, bijna om te ademen, want het is maar 1x per jaar, zo'n week van feest en daar moet je het van nemen. Want als jij het niet doet, dan anderen het wel voor je. Deze week is Lisse the place to be.

ik heb nog nooit zo weinig zin gehad in mijn wiskundeleraar en zijn wiskundeknobbels

Dat is verder niets persoonlijks

Fuck het Fioretti

pijnlijk momentje

Toen ik vandaag even een broodje wilde kopen om mijn katertje weg eten, nog stinkend naar drank en rook, kwam ik mijn leraar tegen. Dat was een teken. Nog even en ik moet er weer aan geloven, dan moeten we weer op tijd naar bed, met ons rugzakje vol boeken en gezond eten en pakjes wicky naar het fioretti fietsen.

ik heb geen tijd om te vertellen hoe de andere rest van mijn vakantie was, ik moet nog mijn nagels lakken, douchen, opruimen, eten en poepen. Dat laatste is overigens niet waar, dat zeg ik alleen omdat dat stoer staat.

Sjokkers

ik zal jullie iets vertellen over mijn zomervakantie

ten eerste moeten jullie weten dat zomervakantie en ik beter met elkaar overweg kunnen dan de meeste mensen met elkaar. Ik verheug me altijd op het moment dat zomervakantie er weer is. Soms, heel soms, verschijnt zomervakantie zelfs in mijn dromen:$

Er stonden vier dingen in mijn zomervakantie vast:

1. 11 tot en met 18 juli werd ik verwacht in driebergen om de hele week een actieve sjokker te zijn en klaar te staan voor andere mensen

2. van 24 juli tot en met 5 augustus moest ik me op een boot twee weken vol proppen met eten en me door hele lieve philepijnse mensen laten bedienen

3. voor 9 t/15 augustus was besloten dat ik samen met mijn 'geliefde' alles zou delen

4. 31 augustus zou ik mijn schoolcarriere op het fioretticollege reeds voortzetten en plaatsnemen in een van de 5 vwo-klassen, hoechei

dat was het, wat ik zeker wist. Naast de vaste dingen heb ik ook nog dingen geleerd in mijn zomervakantie:

1. Alles kan met hagelslag

2. Alle italianen hebben hele strakke zwembroekjes, behalve Tommaso

3. Veel moet je delen

4. Van veel eten word je dik (behalve Tommaso)

Toch verward zomervakantie mijn gestel meestal licht. Alle avonden worden zaterdagavonden en alle ochtenden worden zondagochtenden, dus ik ga naar bed wanneer ik wil en ik sta op als ik niet meer moe ben. Besef van tijd heb ik niet, horloges zijn niet nodig: zomervakantie is hier. Rond deze tijd van het jaar krijg ik altijd het gevoel dat niets er meer echt toe doet, vergeet ik hoe ik normaal Nederlands moet praten en waar helsinki nou ligt en was ik zelfs vergeten in welk blad of op welke site ik nou met welke shoot wanneer kom, dus dan is de verrassing altijd groot als je telefoontjes krijgt met dat je deze maand in de elle staat.

Als zomervakantie er is, dan zou het kunnen dat sommige dingen ineens niet doorgaan, of dat ze toch wel doorgaan. Ik weet nog steeds niet of ik volgende week nou op vakantie ga of niet, maar ik geef zo goed als niets. Zomer vakantie is hier, er is altijd wat te doen, alles is leuk en lief en te gek.

Ik ben te druk

sorry hoor, maar ik ben de hele tijd bezig met nieuwe kleren, betere kleren, mezelf insmeren, zon, shoots, strand, amsterdam, feestjes, over mijn grenzen heengaan, foto's, nieuwe mensen, geld opmaken, zoeken naar een baan, zon, vooruitkijken naar SJOK, cowboykleren, pokeren, aardbeien, amsterdam en liefde liefde liefde.

En ik kom in de Cosmogirl met een foto of twee.

Ohja, en in de ELLE.

Waar het op neerkomt is dat ik prioriteiten heb en dat mijn zomervakantie ongeveer een kilometer of twintig boven blogspot staat.

dus doei